بررسی نقش نگهداری حیوانات در روند رشد فکری و عاطفی کودک

کودکی‌هایم پر از رؤیاهای رنگین بود. در حیاط کوچک خانه یک قفس داشتم و آرزویم آن بود که یک جوجه داشته باشم. جوجه‌های رنگی که در فصل بهار در بازارها فروخته می‌شدند دنیای کودکانه مرا به وجد می‌آورد و رؤیاهایم را رنگین‌تر می‌کرد. اما مادرم هیچ‌گاه برایم جوجه نخرید چون من از کودکی آلرژی تنفسی داشتم. 
حال کودکم یک جوجه دارد. برق شادمانی را که در چشم‌‌هایش می‌بینم دوباره کودکی‌ام را پیدا می‌کنم. او از وقتی صاحب جوجه شده است رفتارهای اجتماعی و خلقی‌اش بسیار ملایم‌تر شده و مهارت‌های بسیاری پیدا کرده است. اما باز نگرانم که او گرفتار آلرژی شود.» 
کودکان بعد از سن 3 سالگی بازی با حیوانات را یاد می‌گیرند و به عقیده دانشمندان حوزه تکامل روانشناسی، کودکان براساس تکامل دیرینه شناسانه خود بازی‌ها را به مرور یاد می‌گیرند. انسان‌های نخستین پس از کشف آهن به کار دامداری و کشاورزی مشغول شدند. براین اساس دانشمندان معتقدند ما بخشی از فعالیت‌های تکاملی اجدادمان را به ارث برده و در دوران کودکی آن را بازنمایی می‌کنیم. هنگامی‌که کودک با سنگ یا قاشق روی قابلمه می‌زند و از این بازی احساس لذت می‌کند در واقع او بازی تکاملی را آغاز کرده و این بازی مربوط به دوران پارینه سنگی و عصر کشف آهن است. 

Moe | ادامه مطالب